«حيّانيه» پيروان حيان سراج بودند كه مىپنداشتند، امام بعد از حضرت على (علیهالسّلام) پسرش محمد بن حنفيه است و حسنين (علیهمالسّلام) را امام نمىدانستند و از كيسانيه به شمار مىرفتند. ظاهرا اين حيان همان كسى است كه پس از ابومسلم در خراسان قيام كرد و معروف به حيان خراسانى است و از بزرگترين دشمنان عرب در خراسان به شمار مىرفت. وى خراسان را بر قتیبه بن مسلم باهلی سردار خونريز عرب بشورانيد و سرانجام به دست سعيد بن خذنيه فرمانرواى عرب در خراسان با زهر مسموم گشت.
[۱]حبیبی، عبدالحی، تاريخ افغانستان بعد از اسلام، ص۱۷۴- ۱۷۶.
