• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حَظّ (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





حَظّ (به فتح حاء و تشدید ظاء) از واژگان قرآن کریم به معنای نصیب است.



حَظّ به معنی نصیب است.


به مواردی از حَظّ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ - حَظّ (آیه ۱۱ سوره نساء)

(لِلذَّکَرِ مِثْلُ‌ حَظِّ الْاُنْثَیَیْنِ‌)

      
«برای پسر مثل نصیب دو دختر است.»


۲.۲ - حَظّ (آیه ۷۹ سوره قصص)

(اِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِیمٍ‌)

      
«حقا که او صاحب نصیب بزرگی از مال دنیا است‌.»


۲.۳ - حَظًّا (آیه ۱۴ سوره مائده)

(فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُکِّرُوا بِهِ‌)

      
«نصیبی و قسمتی را از آن‌چه تذکّر داده شده بودند، از یاد بردند.»



۱. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۱۵۴.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دار القلم، ص۲۴۳.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۲۸۳.    
۴. ↑ نساء/سوره۴، آیه۱۱.    
۵. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۳۲۷.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۲۰۷.    
۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۴۵.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۴.    
۹. ↑ قصص/سوره۲۸، آیه۷۹.    
۱۰. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۱۱۶.    
۱۱. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۷۹.    
۱۲. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۲۳۷.    
۱۳. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۱۷.    
۱۴. ↑ مائده/سوره۵، آیه۱۴.    
۱۵. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۳۹۳.    
۱۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۲۴۱.    
۱۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۲۴۹.    
۱۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۶۸.    



• قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «حظّ»، ج۲، ص۱۵۴.    






جعبه ابزار