حوت (مفرداتقرآن)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
حُوت (به ضم حاء) از
واژگان قرآن کریم به معنای ماهی است که بر ماهی بزرگ و کوچک هر دو استعمال میشود.
مشتقات
حُوت که در
آیات قرآن آمده عبارتند از:
الْحُوتُ (به ضم حاء) به معنای ماهی است؛
حِیتانُهُمْ (به کسر حاء) به معنای ماهیهایشان است.
حُوت به معنی ماهی است.
به مواردی از
حُوت که در قرآن به کار رفته است، اشاره میشود:
(فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَ هُوَ مُلِیمٌ.)
(او را به دريا افكندند و ماهى عظيمى او را بلعيد.)
(اِذْ تَاْتِیهِمْ حِیتانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً.)
«آنگاه که ماهیهایشان روز استراحت آشکارا میآمدند.»
<
جمع حُوت حیتان است.
در قصّه
حضرت موسی (علیهالسّلام) و عالم هست:
(فَاِنِّی نَسِیتُ الْحُوتَ وَ ما اَنْسانِیهُ اِلَّا الشَّیْطانُ.)
(من در آن جا فراموش كردم جريان ماهى را بازگو كنم و فقط
شیطان بود كه آن را از خاطر من برد.)
ناگفته نماند از موارد استعمال آن در قرآن به دست میآید که حوت بر ماهی بزرگ و کوچک هر دو گفته میشود مثل ماهی یونس ،ماهی موسی و جوانش. راجع به ماهی یونس در «یونس» انشاء اللَّه بحث خواهد شد.
در
اقرب الموارد میگوید: اغلب استعمال حوت در ماهی بزرگ است.
•
قرشی بنابی، علیاکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «حوت»، ج۲، ص۱۹۱.