جمع مکسّر (صرف و نحو)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
جمع مکسّر از اصطلاحات
ادبیات عرب اسمی است كه بر بيش از «دو» دلالت مىكند و
متکلّم را از
عطف مفردهاى هممعنا، بىنياز مىسازد.
با تغيير يافتن شكل
مفرد به وزنهاى گوناگون ساخته مىشود، كه بيشتر اين وزنها سماعىاند.
جمع مکسّر از اصطلاحات
ادبیات عرب اسمی است که بر بیش از «دو» دلالت میکند و متکلم را از عطف مفردهای هم معنا، بینیاز میسازد.
جمع مکسّر به لحاظ صرفی و نحوی دارای ویژگیهای زیر است:
۱. با تغيير يافتن شكل مفرد به وزنهاى گوناگون ساخته مىشود، كه بيشتر اين وزنها سماعىاند:
(۱) اينكه به حرفهاى اصلىاش يک حرف يا بيشتر افزوده شود:
سَهْمٌ، سِهامٌ. (تیر، تیرها).
(۲) از حرفهاى اصلىاش كاسته شود:
رَسُولٌ، رُسُلٌ. (فرستاده، فرستادگان).
(۳) حركاتش عوض شوند:
أَسَدٌ، أَسُدٌ. (شیر).
(۴) مفرد و جمعش يكسان باشد:
هِجانٌ، هِجانٌ. (شترِ سفید، شتران سفید).
۲. جمع مكسّر اسمها را به اصلشان باز مىگرداند:
• بابٌ، أَبْوابٌ. (در درها).
• ذِئْبٌ، ذِئابٌ. (گرگ گرگها).
• رَأْسٌ، رُؤوسٌ. (سَر سَرها).
• مَضافَةٌ، مَضائِفُ. (مهمانخانه مهمانخانهها).
• مَفازَةٌ، مَفاوِزُ. (بیابان بیابانها).
•
نابٌ، أَنْیابٌ. (دندانِ نیش، دندانهای نیش).
به جز در موارد نادر:
عيدٌ، أَعْيادٌ (جشن جشنها)
كه اصل آن
عَودٌ است و «
یاء» مقلوب از «
واو» همچنان باقى مانده است.
برخی از شواهد قرآنی مربوط به
جمع مکسر در ادامه ارائه خواهد شد:
•
فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی، دحداح، انطوان، ص۱۴۶.