• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

جلال‌الدین محمد صاعدی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



خواجه جلال‌الدّین محمّد صاعدی، از شعرای قرن دهم هجری اصفهان و از بزرگان آل صاعد بوده است.


۱ - معرفی اجمالی

[ویرایش]

خواجه جلال‌الدّین محمّد صاعدی، از شعرا و سخنوران قرن دهم هجری، و از بزرگان آل صاعد بوده، و در سال ۹۴۳ق وفات یافته است. این بیت از او است:
"صبری که بود اندر دلم رفت از غمت یک‌بارگی•••اکنون من و کنج غمت، خوکرده با بیچارگی".
[۱] بیگی حبیب‌آبادی، پرویز، تاملی در تذکره روز روشن، ص۴۶۱.
[۲] نفیسی، سعید، تاریخ نظم و نثر، ج۲، ص۶۸۳.


۲ - پانویس

[ویرایش]
 
۱. بیگی حبیب‌آبادی، پرویز، تاملی در تذکره روز روشن، ص۴۶۱.
۲. نفیسی، سعید، تاریخ نظم و نثر، ج۲، ص۶۸۳.


۳ - منبع

[ویرایش]
مهدوی، سید مصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۷۶.    






جعبه ابزار