• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ت (صرف و نحو)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


منبع: ت (صرف و نحو)
مقالات مرتبط: ت (مقالات مرتبط).


ت (تاء) از واژگان کاربردی در ادبیات عرب، حرف مبنی شمسی و صحیح است که در حساب ابجد معادل عدد ۴۰۰ محسوب می‌شود.
این حرف دارای صفات آوایی استفال و رخوت می‌باشد.


ت (تاء) از واژگان کاربردی در ادبیات عرب، از حرف مبنی، شمسی و صحیح است که در حساب ابجد معادل عدد ۴۰۰ محسوب می‌شود. این حرف دارای صفات آوایی استفال و رخوت می‌باشد.
[۱] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۱۵.    
[۲] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
[۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۱۷.    


ت (تاء) به لحاظ کاربرد صرفی و نحوی دارای حالات زیر است:

۲.۱ - حرف مبنی

«تاء»: به لحاظ صرفی حرف مبنی شمسی صحیح و در حساب ابجد، معادل عدد ۴۰۰ است. اين حرف، جزو حروف نقطه‌دار و داراى استفال و رخوت است.
[۴] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
[۵] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۱۷.    


۲.۲ - حرف معنا

«ت»: به لحاظ نحوی حرف معنا، مبنی بر ضمّه يا مبنى بر فتحه يا مبنى بر کسره يا مبنى بر سکون است و محلّی از اعراب ندارد، و حرف جرّی است كه در اسم ظاهر عمل مى‌كند:
(۱) حرف تصریف در اوزان فعل‌ها و اسم‌هاست مانند: اِفْتَعَلَ، اِفْتِعالاََ.
[۶] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
(۲) علامت تأنیث است مانند: دَرَسَتْ، أَمِيرَة. (درس خواند، ملکه).
[۷] یعقوب، امیل، موسوعة النحو والصرف والإعراب، ص۲۱۱.    
[۸] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۱۶.    
[۹] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
(۳) حرف تفسیر است و به عنوان ضمیر رفع متّصل مى‌آيد مانند: فَعَلْتُ، فَعَلْتُم.
[۱۰] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۱۶.    
[۱۱] یعقوب، امیل، موسوعة النحو والصرف والإعراب، ص۲۱۰.    
[۱۲] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
(۴) حرف زاید در ثُمَّتَ، ثَمَّتَ، رُبّتَ است.
(۵) حرف قسم، ويژۀ لفظ جلاله است و آن را به کسره ظاهر جرّ مى‌دهد مانند: تَاللَّهِ لَأَرْحَلَنَّ. (به خدا سوگند، حتماً کوچ خواهم کرد).
[۱۳] یعقوب، امیل، موسوعة النحو والصرف والإعراب، ص۲۱۰.    
[۱۴] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۱۵.    
[۱۵] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
برخی از شواهد قرآنی مربوط به ت (تاء) در ادامه ارائه خواهد شد:

۳.۱ - اكْتَسَبَ (سوره نور/سوره۲۴، آیه۱۱)

•

(إِنَّ الَّذِینَ جَاءُوا بِالْإِفْکِ عُصْبَةٌ مِّنکُمْ ۚ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَّکُم ۖ بَلْ هُوَ خَیْرٌ لَّکُمْ ۚ لِکُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُم مَّا اکْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ ۚ وَ الَّذِی تَوَلَّیٰ کِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِیمٌ )

[۱۶] نور/سوره۲۴، آیه۱۱.    

۳.۲ - تَاللَّهِ (سوره یوسف/سوره۱۲، آیه۹۱)

•

(قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ آثَرَکَ اللَّهُ عَلَیْنَا وَ اِن کُنَّا لَخَاطِئِینَ)

[۱۷] یوسف/سوره۱۲، آیه۹۱.    

۳.۳ - تَاللَّهِ (سوره یوسف/سوره۱۲، آیه۹۵)

•

(قَالُوا تَاللَّهِ اِنَّکَ لَفِی ضَلَالِکَ الْقَدِیمِ)

[۱۸] یوسف/سوره۱۲، آیه۹۵.    

۳.۴ - فَکَذَبَتْ (سوره یوسف/سوره۱۲، آیه۲۷)

•

(وَ اِن کَانَ قَمِیصُهُ قُدَّ مِن دُبُرٍ فَکَذَبَتْ وَ هُوَ مِنَ الصَّادِقِینَ)

[۱۹] یوسف/سوره۱۲، آیه۲۷.    

۳.۵ - رَحْمَةً (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۸)

•

(رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِن لَّدُنکَ رَحْمَةً ۚ إِنَّکَ أَنتَ الْوَهَّابُ)

[۲۰] آل عمران/سوره۳، آیه۸.    

۳.۶ - فَعَلْتَ (سوره شعراء/سوره۲۶، آیه۱۹)

•

(وَ فَعَلْتَ فَعْلَتَکَ الَّتِی فَعَلْتَ وَ اَنتَ مِنَ الْکَافِرِینَ)

[۲۱] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۹.    
۱. ↑ انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۱۵.    
۲. ↑ خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
۳. ↑ فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۱۷.    
۴. ↑ خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
۵. ↑ فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۱۷.    
۶. ↑ خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
۷. ↑ یعقوب، امیل، موسوعة النحو والصرف والإعراب، ص۲۱۱.    
۸. ↑ انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۱۶.    
۹. ↑ خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
۱۰. ↑ انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۱۶.    
۱۱. ↑ یعقوب، امیل، موسوعة النحو والصرف والإعراب، ص۲۱۰.    
۱۲. ↑ خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
۱۳. ↑ یعقوب، امیل، موسوعة النحو والصرف والإعراب، ص۲۱۰.    
۱۴. ↑ انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۱۵.    
۱۵. ↑ خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۲۵.    
۱۶. ↑ نور/سوره۲۴، آیه۱۱.    
۱۷. ↑ یوسف/سوره۱۲، آیه۹۱.    
۱۸. ↑ یوسف/سوره۱۲، آیه۹۵.    
۱۹. ↑ یوسف/سوره۱۲، آیه۲۷.    
۲۰. ↑ آل عمران/سوره۳، آیه۸.    
۲۱. ↑ شعراء/سوره۲۶، آیه۱۹.    


• فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی، دحداح، انطوان، ص۹۹.    


رده‌های این صفحه : ادبیات عرب | اصطلاحات صرف و نحو | حروف الفبای عربی | حروف تصریف | حروف تفسیر | حروف جر | حروف زائد | حروف شمسی | حروف قسم | حروف مبنی | حروف معنا
جعبه ابزار