تمییز عدد (صرف و نحو)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
تمییز عدد از اصطلاحات
ادبیات عرب، اسمی است که پس از
عدد میآید و ابهام آن را برطرف میکند.
تمییز عدد که به آن
معدود نیز گفته میشود، بر حسب نوع عدد، حالت اعرابی متفاوتی میپذیرد.
تمییز عدد در اصطلاح
ادبیات عرب اسمی است که پس از
عدد میآید و ابهام آن را برطرف میکند.
تمییز عدد که به آن
معدود نیز گفته میشود، بر حسب نوع عدد، حالت اعرابی متفاوتی میپذیرد.
- تمییز عدد همراه با اعداد، از «ثلاثة» تا «عشرة» و «مئة» و «الف»، مجرور میشود:
- «ثَلاثَةُ رِجَالٍ»
- «اَلْفُ قَرْیَةٍ»
- تمییز عدد همراه با اعداد، از «احد عشر» تا «تسعة و تسعون»، منصوب میشود:
- «عِشْرُونَ رَجُلًا»
- «ثَلاثَ عَشْرَةَ قَرْیَةً»
- «ثَلاثَةُ اَشْهُرٍ»: «اشهر» جمع قله «شهر» تمییز برای «ثلاثه» و مجرور است. در تمییز اعداد ۳ تا ۱۰ از جمع قله استفاده میشود نه جمع مکسر. (شهور)
- اگر جمع قله وجود نداشته باشد؛ آن وقت از
جمع مکسر استفاده میشود:
- «سَبْعَةُ عَبِیدٍ»: «عبید» جمع مکسر «عبد» تمییز برای «سبعه» و مجرور است.
در ادامه برخی شواهد قرآنی مربوط به
تمییز عدد ارائه میشود:
•
فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی، دحداح، انطوان، ص۱۲۸.