ترادف (منطق)

ترادف، از اصطلاحات علم منطق بوده و به رابطه ميان الفاظ متکثر داراى معناى واحد، اطلاق می‌شود.

فهرست مندرجات

۱ - توضیح اصطلاح
۲ - کاربرد
۳ - پانویس
۴ - منبع

۱ - توضیح اصطلاح

هر گاه براى يک معنا چندين لفظ وضع شده باشد؛ مانند: اسب و باره براى اسب (در فارسى) و مانند: غضنفر، اسد، ليث، حارث، حيدر و ضيغم براى شير درنده (در عربى). الفاظ ياد شده را «مترادف» و نسبت بين آنها را «ترادف» مى‌نامند.

۲ - کاربرد

[ویرایش]

ترادف، به اسامي اختصاص ندارد. افعال و حروف هم مى‌توانند مترادف باشند.

۳ - پانویس

[ویرایش]

۱. ↑ طوسی، نصیرالدین، اساس الاقتباس، ص۱۶.
۲. ↑ طوسی، نصیرالدین، اساس الاقتباس، ص۹.
۳. ↑ مظفر، محمدرضا، المنطق، ص۵۱.
۴. ↑ مجتهد خراسانی، محمود، رهبرخرد، ص۴۰.
۵. ↑ سبزواری، ملاهادی، شرح المنظومه (نطق)، ص۱۰۷.
۶. ↑ قطب‌الدین رازی، محمد بن محمد، تحریر القواعد المنطقیه فی شرح رسالة الشمسیه، ص۴۱

۴ - منبع

[ویرایش]

پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «ترادف»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۱۰/۲۵.

رده‌های این صفحه : اصطلاحات منطقی