بدرالدین کشمیری (مقاله‌دوم)

او شاعر و نویسنده‌ای پرکار بود و آثار متعددی به نظم و نثر فارسی از خود برجای گذاشت.

از تاریخ تولد و وفات او اطلاعی در دست نیست اما از آثارش برمی‌آید که حدود ۹۶۰ در کشمیر و تا ۱۰۰۱ در ماوراءالنهر می‌زیسته است.

۱. معراج الکاملین (۹۸۱ یا ۹۸۳) به نظم و نثر، در مناقب خواجه سعیدالدین سعد؛
۲. روضة‌ الجمال (۹۸۳) در ۸،۰۰۰ بیت، مشتمل بر قصاید، غزلیّات، مقطّعات، رباعیّات، مفردات و برخی منشآت؛
۳. سراج‌ الصالحین (۹۸۶) به نظم و نثر، در مسایل عرفانی و اخلاقی و شرح احوال و مناقب امیر یونس محمد، نسخه خطّی آن در کتابخانه گنج بخش اسلام‌ آباد و موزه بریتانیا موجود است؛
۴. دیوان غزلیات و قصاید (۹۸۸) در ۷،۰۰۰ بیت، در ستایش خدا و پیامبر اکرم (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلّم) و اهل‌ بیت و خواجگان؛
۵. روضة‌ الرضوان و حدیقة‌ الغلمان (۹۹۷) به نثر، در شرح حال و مناقب خواجگان جویبار، بویژه خواجه محمد اسلام و پسرش، نسخه خطّی آن در فرهنگستان علوم ازبکستان موجود است؛
۶. بحر الاوزان (۹۹۱-۱۰۰۱) ـ یا سبعه)، شامل مثنوی‌های: منبع‌ الاشعار به تقلید از مخزن‌ الاسرار؛
۷. ماتم‌سرای به تقلید از منطق‌ الطیر؛
۸. زهره و خورشید به تقلید از حدیقه؛
۹. شمع دل افروز (۹۷۶) در ۵،۵۰۰ بیت، به تقلید از خسرو و شیرین امیرخسرو؛
۱۰. مطلع‌ الفجر به تقلید از سبحة‌ الابرار؛
۱۱. لیلی و مجنون به تقلید از لیلی و مجنون هاتفی (شش مثنوی مجموعاً در ۱۰،۰۰۰ بیت) و همچنین رُسل نامه به تقلید از بوستان سعدی، در ۱۶۰،۰۰۰ بیت و چهار دفتر: صفی‌نامه در وقایع پیامبران؛
۱۲. اسکندرنامه در وقایع ذوالقرنین، نسخة خطّی آن در کتابخانه ملی پاریس موجود است؛
۱۳. مصطفی‌نامه در شرح زندگی و جنگ‌های حضرت رسول (صلّی‌اللّه علیه‌وآله‌وسلّم)، تا واقعه خروج شیبانی و وقایع پادشاهان عرب و عجم از خلفای بنی‌امیّه تا آل تیمور؛
۱۴. ظفرنامه (۱۰۰۱) در شرح جنگ‌های ابوالغازی عبداللّه بهادرخان حاکم ماوراءالنهر، نسخة خطّی آن در فرهنگستان علوم تاجیکستان موجود است.