• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اِفْعَلا (صرف و نحو)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





اِفْعَلا از واژگان کاربردی در ادبیات عرب، وزن فعل امر از فعل مضارع مفتوح العین است.



اِفْعَلا از واژگان کاربردی در ادبیات عرب، وزن برای فعل امر، از فعل مضارع مفتوح العین است.


اِفْعَلا به لحاظ صرفی و نحوی دارای ویژگی‌های زیر است:
۱. ضمیر آن، مثنّی، مذکّر یا مؤنّث، و مخاطب است.
۲. همزۀ وصل آن زاید، فاء الفعل آن ساکن، عین الفعل آن تابع فعل مضارع و لام الفعل آن به سبب مناسبت با «الف»، مفتوح است.
۳. فاعل آن «الف» مثنّی است و به «نون» زاید ملحق نمی‌گردد؛ مبنی بر حذف «نون» است.

برخی از شواهد قرآنی مربوط به اِفْعَلا در ادامه ارائه خواهد شد:

۳.۱ - كُلاَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۳۵)

۳.۲ - اذْهَبَا (سوره طه/سوره۲۰، آیه۴۳)

۳.۳ - فَأْتِيَا (سوره شعراء/سوره۲۶، آیه۱۶)





دحداح، انطوان، فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی، ص۶۵.    






جعبه ابزار