اسم زمان (صرف و نحو)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
اسم زمان یکی از اصطلاحات
ادبیات عرب و اسم مشتقّی است که بر زمان وقوع
فعل دلالت دارد.
اسم زمان اسم مشتقّی است که بر زمان وقوع فعل دلالت دارد: مغرب.
۱. از
فعل ثلاثی بر وزن «مفعل» ساخته میشود، در صورتی که
مضارع آن مضموم العین یا مفتوح العین و یا معتل اللاّم باشد: مقتل، مازف، موفی. اگر مضارع آن، مکسور العین یا معتلّ الفاء باشد، بر وزن «مفعل» میآید: مرجع، موعد؛ و هرگاه عین الفعل آن الف باشد، بر دو وزن «مفال» و «مفیل» میآید: مآب، مغیب.
۲. از غیر ثلاثی، بر وزن اسم مفعول آن ساخته میشود: مقرّر، مزلزل، محرنجم.
۳. گاهی به
اسم زمان، «تاء» تانیث میپیوندد: مشرقة؛ که سماعی است.
• دحداح، انطوان، فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی، ص۳۲-۳۳.