وی فرزند شیخ علی و از خاندان علمی و مشهور کاشف الغطاء بود که علما و فقهای بزرگی در خدمت به دیناسلام و مذهب جعفری از آن برخاستند. او در نجف زاده شد و علوم اسلامی را از افاضل وقت فراگرفت و در فقه و اصول از مجالس درس آخوند خراسانی و به ویژه سیدمحمد کاظم طباطبایی یزدی بهره بسیار برد و بعد از وفات آیتالله یزدی، مرجع تقلید گردید و اجتهاد او را گروهی از علمای بزرگ تایید کردند. وی در جریان قیام مردم در سالهای ۱۳۳۶ و ۱۳۳۷ ق به همراه برادرش شیخ محمدحسین کاشف الغطاء، نقش فعالی داشت و با آیتالله یزدی در ارتباط بود. شیخ احمد کاشف الغطاء در ۱۹ ذیحجه ۱۳۴۴ ق درگذشت. او تالیفاتی در فقه و اصول دارد. از جمله: احسن الحدیث، قلائد الدرر، سفینه النجاه، حاشیه علی العروه الوثقی.
[۱]آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، ج۱، ص۱۱۲.
[۲]نقش علمای شیعه در رویارویی با استعمار، ص۲۳۳-۲۳۴.
