ابن اشیری
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ابوعلی حسن بن عبداللّه بن حسن مشهور به ابن اشیری (حیات
۵۶۹ق)، اهل تلمسان و از دانشمندان برجسته در علوم
قرائات و
لغت بود.
وی در
ادبیات،
نظم و
نثر نیز مهارت داشت.
تألیفات او شامل «مجموع فی غریب الموطأ» و «مختصر فی التاریخ» است.
تاریخ وفات او مشخص نیست، اما تا سال ۵۶۹ هجری زنده بود.
ابوعلی حسن بن عبداللّه بن حسن مشهور به ابن اشیری از زندگانی و احوال وی اطلاع چندانی در دست نیست، تنها
ابن ابّار نوشته است ابن اشیری اهل تلمسان ـ از بلاد مغرب زمین ـ بود و در همانجا تربیت و رشد یافت.
ابن اشیری به علم قرائات و لغت آگاهی خوبی داشت؛ ولی اما سعی و اهتمام او مصروف ادبیات بود. به علاوه در نظم و نثر دستی تمام داشت.
مقدمات علم را در تلمسان نزد
ابوعلی بن خرّاز فراگرفت و پس از آن به مریّه رفت و از محضر بزرگانی چون
ابوالحجاج یسعون دانش آموخت.
تألیفات ابن اشیری عبارت‌اند از:
• مجموع فی غریب الموطأ، این کتاب که با دست خط خود مؤلف بوده در دسترس ابن ابّار بوده است؛
• مختصر فی التاریخ (نظم اللآلی).
تاریخ وفات او مشخص نیست؛ اما تا ۵۶۹ هجری در قید حیات بود.
• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، برگرفته از مقاله «حسن ابن شیری»، ج۴، ص۱۰۴.
