• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

إِذْ (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


منبع: إِذْ (قاموس قرآن (جلد ۱))
مقالات مرتبط: إِذْ (صرف و نحو).


إِذْ (به کسر الف و سکون ذال) از واژگان قرآن کریم به معنای ظرف زمان ماضی است که از گذشته خبر می‌دهد.


اِذْ
[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۵۴.    
[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۲.    
[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۲۶.    
به معنای ظرف زمان ماضی است و از گذشته خبر می‌دهد.
{{تورفتگی:a:راغب گوید: اذ معنای شرط ندارد مگر آن‌که کلمه «ما» به آن اضافه شود.
[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۲.    


به موردی از اِذْ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ - اِذْ (آیه ۸۳ سوره بقره)

(وَ اِذْ اَخَذْنا مِیثاقَ بَنِی اِسْرائِیلَ)

[۵] بقره/سوره۲، آیه۸۳.    
      
(و به ياد آوريد زمانى را كه از بنی‌اسرائیل پيمان گرفتيم.)
[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲.    
[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۲۸.    
[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۱۸.    
[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۳۸.    
[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۹۸.    


۱. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۵۴.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۲.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۲۶.    
۴. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۲.    
۵. ↑ بقره/سوره۲، آیه۸۳.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۲۸.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۱۸.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۳۸.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۹۸.    


• قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «اذ»، ج۱، ص۵۴.    


رده‌های این صفحه : مفردات قرآن | واژه شناسی واژگان سوره بقره
جعبه ابزار