• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

إِدّ (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


منبع: إِدّ (قاموس قرآن (جلد ۱))
مقالات مرتبط: إِدّ (لغات‌قرآن)، اد (مقالات مرتبط).


إِدّ (به کسر الف و تشدید دال) از واژگان قرآن کریم به معنای کار ناپسند است.


إِدّ
[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۳۸.    
[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۹.    
[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۶.    
(بر وزن ضد) به معنای کار ناپسند و امر فظیع‌ است.


به موردی از إِدّ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ - اِدًّا (آیه ۸۹ سوره مریم)

(وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً لَقَدْ جِئْتُمْ شَیْئاً اِدًّا)

[۴] مریم/سوره۱۹، آیه۸۹- ۸۸.    
      
«گفتند: خدا پسری گرفته است، حقا که چیزی شگفت آور و ناپسند آورده‌اید.»
[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۱۵۳.    
[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۱۱.    
[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۲۰۸.    
[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۵۳.    

در قاموس المحیط گوید: الاِدُّ و الاِدَّةُ العَجَبُ و الاَمْرُ الفَظِیعُ و الداهیة و المنکر.
[۹] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج، ص۲۷۴.    
ممکن است مراد از آیه چیز شگفت آور باشد.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۳۸.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۹.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۶.    
۴. ↑ مریم/سوره۱۹، آیه۸۹- ۸۸.    
۵. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۱۵۳.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۱۱.    
۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۲۰۸.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۵۳.    
۹. ↑ فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج، ص۲۷۴.    


• قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «اد»، ج۱، ص۳۸.    


رده‌های این صفحه : مفردات قرآن | واژه شناسی واژگان سوره مریم
جعبه ابزار