إنَّ (صرف و نحو)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
إنَّ یکی از اصطلاحات
ادبیات عرب و
حرف معنا و مبنی بر
فتحه است و محلّی از
اعراب ندارد.
إنَّ حرف معنا و مبنی بر فتحه است و محلّی از اعراب ندارد.
إنَّ چند نقش در ادبیات عرب دارد:
۱. حرف تاکید،
مشبّه بالفعل و به معنای «اؤکّد» (تاکید میکنم) است:
إنَّ الطائرَ طلیقٌ. بر سر
جمله اسمیّه درمیآید و
مبتدا را، به عنوان
اسم خود،
منصوب میکند و خبر را، به عنوان خبر خود،
مرفوع میسازد:
(إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً)
.
۲. هرگاه به آن «ما» ی کافّه بپیوندد، عمل نمیکند:
إنَّما زيدٌ قائمٌ؛
(أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ)
.
۳. اگر «انّ» مخفّف شود:
الف: در صورتی که همزه
مکسور باشد «ان»، بهتر است عمل نکند و بر سر خبر، «لام» ابتدا درمیآید:
إنَّ البدرَ لطالعٌ؛
(وَ إِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ)
.
ب: در صورتی که همزه مفتوح باشد (ان)، اسم آن، ضمیر شان محذوف، و خبرش، جمله است:
علمتُ أنَّ الموتَ قریبٌ؛
(وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا)
.
•
دحداح، انطوان، فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی، ص۷۹.