• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ألف ممدوده (صرف و نحو)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: الف (مقالات مرتبط).


الف ممدوده از اصطلاحات ادبیات عرب، الفی زاید است که در آخر کلمه می‌آید و پس از آن همزه می‌آید و به صورت کشیده خوانده می‌شود.



الف ممدوده از اصطلاحات ادبیات عرب، «الف» زاید آخر کلمه است، و پس از آن همزه می‌آید و به صورت کشیده خوانده می‌شود:
سَمَاء. (آسمان).
صَحْرَاء. (بیابان).
هرگاه در اوّل یا وسط کلمه، پس از همزۀ مفتوح «الف» ساکن قرار گیرد. «الف» ی با علامت مدّ جایگزین آن دو می‌شود:
آمِينَ. (اجابت کن).

در ادامه برخی از شواهد قرآنی مربوط به ألف ممدوده ارائه می‌شود:

۲.۱ - سَمَاء (سوره هود/سوره۱۱، آیه۴۴)

۲.۲ - بِنَاء (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۲)

۲.۳ - الدُّعَاء (سوره ابراهیم/سوره۱۴، آیه۳۹)

۲.۴ - نِدَاء (سوره مریم/سوره۱۹، آیه۳)

۲.۵ - ضِيَاء (سوره یونس/سوره۱۰، آیه۵)

۲.۶ - آمِّينَ (سوره مائده/سوره۵، آیه۲)





دحداح، انطوان، فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی، ص۷۴.    


رده‌های این صفحه : ادبیات عرب | اصطلاحات صرف و نحو




جعبه ابزار