• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

صاخه (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




صَاخَّه یا الصَّاخَّة (به تشدید صاد و فتح خاء) از واژگان به کار رفته در قرآن کریم، به معنای فریادی است که از شدت گوش را کر می‌کند و یکی از اسماء قیامت است.


۱ - مفهوم‌شناسی

[ویرایش]

صَاخَّه به نقل الصحاح، قاموس المحیط، اقرب الموارد، فریادی است که از شدت گوش را کر می‌کند.
[۴] شرتونی، سعید، اقرب الوارد، ماده صاخّه.


۲ - کاربرد قرآنی

[ویرایش]

(فَاِذا جاءَتِ‌ الصَّاخَّةُ. یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخِیهِ) صاخّه از اسماء قیامت است یعنی: (چون فریاد شدید گوش خراش آید آن روز شخص از برادرش می‌گریزد...)
این همان است که در آیات دیگر با صیحه تعبیر آمده‌ است مثل: (اِنْ کانَتْ اِلَّا صَیْحَةً واحِدَةً فَاِذا هُمْ جَمِیعٌ لَدَیْنا مُحْضَرُونَ) (صيحه واحدى بيش نيست، فريادى عظيم برمى‌خيزد ناگهان همگى نزد ما احضار مى‌شوند.) (یَوْمَ یَسْمَعُونَ الصَّیْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِکَ یَوْمُ الْخُرُوجِ) (روزى كه همگان صيحه رستاخیز را به‌حق مى‌شنوند؛ آن روز، روزِ خروج از قبرها است.)

۳ - پانویس

[ویرایش]
 
۱. قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۱۱.    
۲. فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۱، ص۲۵۴.    
۳. جوهری، الصحاح‌ تاج اللغة و صحاح العربیه، ج۱، ص۴۲۵.    
۴. شرتونی، سعید، اقرب الوارد، ماده صاخّه.
۵. راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۴۷۶.    
۶. مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۶، ص۲۰۰.    
۷. عبس/سوره۸۰، آیه۳۳ و ۳۴.    
۸. فخرالدین طریحی، مجمع البحرین تحقیق الحسینی، ج۲، ص۴۳۷.    
۹. یس/سوره۳۶، آیه۵۳.    
۱۰. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴۳.    
۱۱. ق/سوره۵۰، آیه۴۲.    
۱۲. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲۰.    


۴ - منبع

[ویرایش]

قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «صاخه»، ج۴، ص۱۱۱.    






جعبه ابزار