• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

احتجاز (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



احتجاز (به کسر الف) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای منع کردن، مستور کردن و پوشاندن، که حضرت علی (علیه‌السلام) در نامه‌ای خطاب به فرمانده‌هایش نسبت به وظایف و حقوق پیشوا و مردم، از این واژه استفاده نموده است.


۱ - مفهوم‌شناسی

[ویرایش]

احتجاز (به کسر الف) به معنای منع کردن، مستور کردن و پوشاندن، آمده است.

۲ - کاربردها

[ویرایش]

امام (صلوات‌الله‌علیه) در نامه‌ای خطاب به فرمانده‌هایش نسبت به وظایف و حقوق پیشوا و مردم، می‌نویسد: اَلَا وَ اِنَّ لَکُمْ عِنْدِی اَلَّا اَحْتَجِزَ دُونَکُمْ سِرّاً اِلَّا فِی حَرْبٍ؛ آگاه باشید حق شما بر من این است که جز اسرار جنگی، چیزی را بر شما پنهان ندارم.»

۳ - پانویس

[ویرایش]
 
۱. صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۲۴، نامه۵۰.    


۴ - منبع

[ویرایش]

قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «احتجاز»، ص۲۵۳.    






جعبه ابزار